Dan & Len (en nog wat types).

baardping.png

Al vanaf de baardgerechtigde leeftijd – ik zal toch gauw 16, 17 geweest zijn – is het een dagelijkse worsteling. Wat doen we er mee? Scheren? Mmhhh…, staat zo ‘baby-facerig’. Niet scheren? Wordt snel onverzorgd. De Danny-Blind-schaduw? Kan. Wordt ‘m ook vaak – al was het maar uit gemak. Combi ‘Johnny Depp-sik en Clark Gable-snor’? Ook een lastige: mijn snor groeit maar niet genoeg naar beneden, zodat er altijd weer twee lege plekken overblijven.

Mijn presentatie op Sprout’s Challengersday afgelopen donderdag waar we Jeroen Stoop van Makelaarsland uitriepen tot Challenger van het Jaar, vond ik bij terugzien (komt zo, stukkie verderop) toch wat slordig. Duidelijk geval van geen keuze. Had veel netter gekund. Dan had mijn nieuwe held vanaf nu, Innocent-oprichter Dan Germain, het toch beter voor elkaar: gewoon een jaar lang laten staan, die boel. Dan sprak aan het eind van de mijns inziens contenttechnisch wat passieloze dag gelukkig nog over zijn 7 Gouden Regels voor ondernemers anno nu, en maakte daarmee -samen met het verhaal van Ruud Koornstra- mijn dag meer dan goed. Nu maar hopen dat die andere baardaap die ik meehad, protegé Len Hulsbos, goed geluisterd heeft. Het zal ongetwijfeld, want ze hebben wel wat van elkaar weg.

Voor het geval-ie het toch niet deed en voor alle luie lezers die niet op de hyperlink hebben geklikt, herhaal ik die regels eerst nog even voor ik verder ga en weer verval in leuke Anneke Dotes (vooral regel 2, 3 en 4 trouwens, doen mij de hele tijd driftig ja-knikken).

Les 1: Keep the main thing, the main thing.
‘We want to make food good. Er is al zoveel slecht eten verkrijgbaar. Wij willen daar wat aan doen. En we houden ons vast aan die ambitie. We gaan niet net zoals Virgin ook een platenlabel of een vliegtuigmaatschappij opzetten. Onze focus ligt en blijft bij eten en drinken.’

Les 2: Care, or have a motivation beyond the cash
‘Het lukt je niet om succesvol te ondernemen wanneer materie en geld je enige drijfveren zijn. Want je moet vroeger op, harder werken en langer blijven dan de meeste anderen. Wanneer je werkt vanuit een gevoel van passie en zorg, kun je die discipline wel opbrengen. Onze passie ligt bij het gezonder maken van Europa.’

Les 3: Be Responsible
‘Maak iets goeds en wees open en eerlijk over de dingen die beter kunnen. Delen van ons productieproces zijn vervuilend, maar we gaan daarover niet liegen. We proberen ze wel beter te maken en zo is het ons gelukt om flesjes te maken van 100% gerycled plastic. Daarnaast storten we standaard 10 procent van de winst naar een goed doel. Alleen in een gezonde wereld leven mensen en dus klanten.’

Les 4: It’s about people
‘Vind en houd de juiste mensen. En houd deze mensen blij. Blijf zoeken totdat je de perfecte werknemer hebt gevonden. Onze head of products, Luci, werkte bij Marks & Spencer. We hebben haar een jaar lang brieven en bloemen gestuurd met de vraag of ze bij ons wilde werken. We wisten dat ze goed was en dat ze bij ons paste.’

Les 5: Be Consistent
‘We schrijven persoonlijke teksten op onze labels, omdat dat het moment is om contact te maken met de klant. We begonnen met acht verschillende teksten en drukken er nu jaarlijks tussen de 200 en 300. De toon van die teksten vind je ook terug op ons kantoor.’

Les 6: Think Big, Stay Small
‘We willen in 2010 de favoriete smoothies producent van Europa zijn. We hebben de doelen vastgelegd tot 2050 – dan hebben we de wereld veroverd met onze producten. Geen idee of dat uitkomt.’

Les 7: Open up, listen up
‘Ik zit uren op Twitter en Google te speuren naar opmerkingen die mensen over Innocent maken. Mensen mogen langskomen op onze kantoren en wanneer je belt, krijg je altijd iemand aan de lijn die naar je luistert. Mensen, en dus klanten, zijn ontzettend belangrijk. Luister altijd naar wat ze te zeggen hebben.’

Annemarie van Gaal
Na afloop wil Annemarie van Gaal van Germain weten waaraan volgens hem een echte Challenger moet voldoen. ‘Een echte challenger neemt geen genoegen met ‘nee’ als antwoord’, zegt Germain. ‘Vaak zeggen mensen dat iets niet kan, omdat ze er geen zin in hebben. Als het aan de mensen in de fabriek had gelegen, kwamen er geen verschillende tekstlabels op onze flesjes. Maar het kon wel. Soms moet je mensen een duwtje geven om ze te laten zien dat iets toch mogelijk is.’

Zo. Dan weten we nu ook weer hoe het moet. Ik schreef er al eerder over, maar het is altijd leuk als anderen met nog veel meer recht van spreken dat bevestigen: never give up & don’t take no for an answer.

Goed, Len Hulsbos, dus. Ik nam hem mee omdat ik hoop en verwacht dat hij met zijn ‘Cradle of Design‘ volgend jaar op het podium staat als Challenger of the Year 2009 – een beetje inspiratie en een schop voor je reet kan dan geen kwaad. Len is één van die mensen die zo nu en dan ‘via-via’ op me afkomt of naar me toe wordt gestuurd. Vaak blijkt dat er geen klik is, of dat ik niets voor mensen kan doen. Maar soms, zo ook in dit geval, raak ik ook geïnspireerd. Zijn er raakvlakken, herken ik mezelf, ruik ik kansen of wil ik anderen behoeden voor makkelijk te omzeilen fouten – het wiel is per slot van rekening al miljoenen malen te vaak uitgevonden. Len is onbewust, en zonder ooit nog een ‘corporate carriere’ gehad te hebben, nu al een typische Professional Outsider. Zo eentje van de lichting waarvoor ik 20 jaar te vroeg geboren ben, maar waar ik me nu te pas en te onpas hard voor maak. Ik mag zijn kritische kijk op de wereld wel – daarnaast loopt-ie ook rond met een interessant businessplan dat erg veel lijkt op een business model dat ik ooit bedacht voor Professional Outsiders, maar dan een soort ‘junior’-afdeling. Een kruising zeg maar tussen Jonge Honden, Stichting Nobel en Open Ad. Zelf tot nu toe natuurlijk nog niet aan toegekomen, maar wel leuk om Len daar een beetje bij te coachen. Hou hem in de gaten, zou ik zeggen.

Ook leuk om weer even tegen te komen en een voormalig protegé: Mark Tigchelaar. Mark is woordblind, maar heeft het desondanks dat en zijn drukke studie klaargespeeld om reeds 2 boeken op zijn naam te hebben over speedreading, een trainingsbureau uit de grond te stampen, bij Sprout’s ‘25 onder de 25‘ te komen en een software applicatie te ontwikkelen op het gebied van speedreading waarvoor ik hem aan tafel heb gezet bij investeerder Roeland Reinders. Mark: chapeau!

En dan was daar natuurlijk ook Edo van Santen… Edo met wie ik een jaar of drie terug een heftig dispuut had over een factuur, welke uitgevochten werd via onze respectievelijke blogs bij Sproutstart -. Inmiddels zijn we natuurlijk lang lang weer on speaking terms, en het is goed om te zien dat ook Edo, ondanks wat tegenvallers en een stelletje oplichters (waarover ik hem beloofde niet te schrijven, helaas) zijn zaakjes weer op de rit begint te krijgen en weer lekker ondernemers op video aan het zetten is. En hij vond dat-ie mij ook voor de camera moest hebben. Het eerste filmpje gaat over onze betalingsdiscussie van destijds, het twee over wat ik nu eigenlijk zoal doe. Best leuk om zelf ook eens te horen 🙂

Gaan jullie lekker kijken. Ga ik me eens scheren. En aan ’t werk.