Hoe dom kan je zijn?

kay.png

Op 2 maart 2001, ik was jarig dus weet het des te beter, had ik het ‘voorrecht’ hem te mogen ontmoeten: Kay van der Linde. De meest kansloze eikel die je je maar kunt bedenken – dat vond ik toen ook al. Ik was om 12.30 die dag in Hilversum op uitnodiging van Leefbaar Nederland, waar Kay destijds Pim Fortuyn probeerde te ‘spindoctoren’, om te praten over de vraag of ik Leefbaar Nederland wilde helpen met hun marketing & communicatie. Omdat ik Kay niks vond en ‘het’ met Pim nog niet wist, bedankte ik vriendelijk voor de eer. Gelukkig bedankte Pim hem een paar maanden later ook, en zelfs die hele partij (dat ik daarna Thom de Graaff benaderde, samen met Jeroen, en voor hem en zijn noodlijdende D66 aan de slag ging, en daar ook weer spijt van kreeg, daar beloof ik jullie al een aantal malen de sappige details van op dit blog – geduld, het komt). Goed, terug naar Kay. Die is nu echt exit. Werd hij gisteren al terecht geslacht op Geen Stijl, vandaag heeft-ie de beste beslissing in zijn carrierre ooit genomen: via de achterdeur bij TON vertrekken. Hoe kan je ook anders? Zo stoer doen tegen een paar UVA Studenten en niet beseffen dat we in 2008, pardon: bijna 2009 leven, met alle digitale communicatiemogelijkheden van dien. Wat een randdebiel. Enige gevaarlijke aan zijn actie en zijn aftreden kan nu nog zijn dat er een echt goeie PR-adviseur voor TON komt – God verhoede het. En mij hoeven ze niet te bellen.