Illusie armer

Zelf ben ik niet zo’n celebrity-addict, dus dit berichtje had ik gemist. Toen ik dit weekend dus ‘Time Magazine’ opensloeg (gekocht omdat er een achteraf erg tegenvallend artikel in stond over ‘The 50 Best Inventions Of 2010‘), moest ik even slikken op pagina 2 en 3. Als kind van de jaren ’80 ben ik sowieso qua muzieksmaak blijven hangen bij U2, en Bono was is was is was altijd een soort held voor mij. Tot nu toe kon de man weinig fout doen, al helemaal niet als-ie gewoon om de drie, vier jaar weer met een fenomenale CD kwam. Maar zijn erg overgeconstrueerde samenwerking met Louis Vutton en de overduidelijk té incestueuze koppeling met vrouwlief’s kledingmerk Edun die we hier volkomen relevantloos aantreffen, stemt me een beetje verdrietig. Ondanks de kleine regel onderin ‘Profits from the bag, as well as Alis and Bono’s fee benefit Conservation Cotton Initiative Uganda‘. Wat een onzin. Als je zoveel geld hebt en je zo als weldoener opstelt, boek dan een tonnetje of wat naar die club over, maar hou het reclamemaken voor je vrouw’s modewerk gewoon even gescheiden van Louis Vutton of het er wel erg bij bedachte Arfrikaanse goede doel. Dan nog: Bono als handtassen-ontwerper? Laat me niet lachen. Erg ongeloofwaardig allemaal en er met de inmiddels afgeknipte haren bijgesleept. En oh ja: dat Paul of Ali een vliegbrevet hebben, geloof ik ook niet (want waar is de piloot op de overigens prachtige foto van Annie Leibovitz?). Als ze al naar Afrika vliegen, dan pakken ze heus wel de U2 Gulfstream of Falcon van de zaak. Nee, ik zoek het voortaan maar weer bij The Simple Minds, of Marillion (met Fish, dan). Dat zijn tenminste kerels, geen handtasjes.