7 december, 2012.

Hoe mijn dag was? Vermoeiend, maar erg inspirerend. Net als bij de rest van Nederland begon de dag sneuwerig en koud . Het is maar goed dat we Facebook hebben en daardoor – opeens – weten dat de neerslag in Tietsjerkstradeel er even wit uitziet als in Venlo.

In Amsterdam, op het IJburg College, werd ik echter warmer en warmer. Vooral van binnen.

Samen met een aantal collega-ondernemers hebben we niet minder dan 53 elevator pitches, powerpoint presentaties en business plannen beoordeeld van evenzoveel VMBO leerlingen. Veel ja, maar meer dan leuk. Zo’n ‘Be A Business Man’-project vind ik een erg goed initiatief, in die leeftijdscategorie. Je kunt die kids er niet vroeg genoeg over laten nadenken – als dat vroeger bij mij op school gebeurd was, had mijn leven zo maar een andere wending kunnen nemen.

Dank dus nog aan Nienke de Bie, de beste en zwangerste juf van Nederland (of in elk geval van Quinten van Hoogdalem – die er overigens verdomd strak uitzag in pak en das), die me hierin trok.

Tussen 53 plannen zitten natuurlijk ook hele slechte, of hele lachwekkende (één leerling had bedacht dat-ie 500 miljoen bij de bank kon halen om een luchtvaartmaatschappij te starten met alleen maar mooie stewardessen), maar daar gaat het niet om.

De energie die alle leerlingen er in gestoken hadden, het plezier dat er van af spatte, dat overstijgt alle discussie over wel of niet goed – uiteindelijk is dat ook maar smaak, of een persoonlijke mening. Wat ik dan wél weer erg mooi vind, over persoonlijke zaken gesproken, is de winnares.

Bij binnenkomst kreeg ik een lijst in handen gedrukt door een medewerkster van school. Met daarbij de bijna misprijzende aantekeningen dat ik op ‘die en die’ leerling moest letten – bij haar was “sprake van een stoornis”. Iets met “ADD en het autisme spectrum”. Het was de vraag “of zij haar medicijnen wel geslikt had”.

Zo, daar moet je mij hebben, zeg, Met zo’n opmerking. Los van het feit dat ik dit soort dom gedrag natuurlijk gelijk op Facebook kwak (sorry, moet je mij maar niet vragen), heb ik dus inderdaad extra scherp op de betreffende leerling gelet.

En gelukkig was ik niet de enige, de collega ondernemers ook: allemaal zaten we met open bek te luisteren naar haar geniale idee. Werkelijk stuitend goed – we wilden allemaal dat we het zelf bedacht hadden. Niets mooiers dus dan zo’n 16-jarig meisje na afloop, bij de prijsuitreiking, weg te zien lopen met haar oorkonde voor het Beste Idee Van de Dag. Maar ook: met opgeheven hoofd. Die komt er wel.

Steve Jobs zei het al: “Stay hungry, stay foolish”. En voor de betreffende medewerkster van school, had-ie destijds ook al een boodschap: “…the only way to be truly satisfied is to do what you believe is great work. … And the only way to do great work is to love what you do. If you haven’t found it yet, keep looking. Don’t settle. As with all matters of the heart, you’ll know when you find it…”.

Ga lekker een andere baan zoeken, zou ik zeggen. Als jurylid.

Dus ik kan het weten.