Een complete opleiding reclamemaken: één maand Netflix (9,99 euro).

Het is nog verre van écht vermeldenswaardig, maar ik laat wel vaker proefballonnetjes op.

Naast veel reviews begeleiden bij bureaus ben ik per ongeluk ook nog in een spannend project gerold waar wel eens een nieuwe opleiding uit zou kunnen ontstaan.

Samen met Jeroen Boschma, wie anders? Want dat krijg je, als ouwe lullen. Die maar niet volwassen willen worden.

Dan wil je het stokje doorgeven. Maar niet zomaar. En niet aan iedereen. Het moet wel een beetje bijzonder zijn, anders, internationaal, kort en heftig, vooral niets met reclame (met wát?) te maken hebben.

Maar ook: ondernemend, voor initiatiefrijke en uitzonderlijk getalenteerde jeugd, die brandt van ambitie en Het Verschil Wil Maken In De Wereld.

Sowieso in de wereld. Maar specifiek in die van strategie, communicatie, behavioral economics, design thinking, conceptontwikkeling, business (re)modelling en interactie (nee, hipper kon ik ze niet verzinnen).

Als je zo’n opleiding niet kan vinden, ga je zelf kleien. Boetseren. Prototypen.

Althans: ik wel.

En dan is het grappig dat er opeens een verbinding opgloeit vanuit het zuiden, waar ik ooit een keer een klas van Belgian Advertising School een paar uurtjes mocht entertainen.

Al ‘conceptontwikkelend’ kom je er dan achter dat het eigenlijk onbegonnen werk is. Dat je er net zo goed niet aan hoeft te beginnen, of dat je jezelf het leven een stuk makkelijker kan maken.

Dat er namelijk nooit een betere opleiding voor dit ‘vak’ geweest en gemaakt is, dan de complete serie van Mad Men.

Toen ik die keek, verbaasde ik me er altijd over dat een scriptschrijver die totaal niets met deze wereld te maken heeft, zó fabuleus kon verwoorden en verbeelden hoe het (in het) écht werkt. Hoe ideeën werkelijk tot stand komen.

Niks ellenlange onderzoekstrajecten, niks brainstorms, niks ingewikkeld doen.

Gewoon zitten. Kijken. Observeren. Nadenken. Nieuwsgierig zijn. Je afvragen hoe het bij jezelf werkt. Naar de absolute essentie gaan.

En dat zo simpel en impactvol mogelijk overbrengen, aan de juiste mensen (het is niet voor niets dat Bill Bernbach’s fenomenale ‘Truth Well Told’ ook in die tijd ontstond).

Er is natuurlijk niemand minder die dat ook beter kan (na)spelen en overbrengen, dan de getormenteerde, gekwelde, sociaal gestoorde, onveilig gehechte, overal voor weglopende, in drank en vrouwen vluchtende cynicus Don Draper.

Bijna elk idee, elke strategie dat in al die 12 seizoenen door hem bedacht werd, vond ik geniaal – gedateerd of niet.

Eigenlijk kan ik dus net zo goed een opleiding in de markt zetten door te beloven ‘het geheim’ te verklappen, mensen dik laten betalen en daarna 12 DVD’tjes op te sturen. Klaar.

Als je die gezien hebt, weet je alles.

Wat dan ook wel weer mooi is – het huidige bureau van Heinz in Amerika, DAVID The Agency Miami, kijkt er ook zo naar. Kwam ik tegen in de Adweek.

Die zijn zo geniaal geweest om een campagne van Don, die in serie (uiteraard) niet begrepen werd door de klant, 50 jaar later écht uit te voeren. Wat een feest. Wat een heerlijk lui en simpel idee. En wat een impact. En wat moet dat een geweldige presentatie geweest zijn, aan Heinz Ketchup. Gewoon: de scene uit Mad men laten zien. Klaar.

Ook mooi: het respect dat het bureau toont naar de serie, en de makers ervan. Door bij de credit’s ook iedereen van Sterling Cooper, Draper & Price te vermelden.

“Herhaling is de kracht van reclame”, zegt men weleens.

Met name daar heb ik nooit in geloofd.

Dit vak kent, in tegenstelling tot wat velen denken, geen wetten.

En ik ga liever voor impact, dan voor regelmaat.

Maar nu ga ik toch twijfelen.

Deze herhaling mag wat mij betreft de komende 50 jaar blijven lopen.

In slow motion.