Bodemloos.

Dat krijg je er van.
Van een overvolle schoenenkast.
En een bodemloos leeg leven.

Man, man, man.

Je kunt niks. Je weet niks. Je snapt niks. Maar denkt wel dat jouw leven zo interessant is, dat je er over moet gaan ‘vloggen’.

Gezellig met een kopje thee op de bank. En dan die camera aanzetten.

Het lege taalgebruik, ook.

“…súperdit, súperdat, súperzo, súperzus…”

“…ik heb echt zoiets van…”

” …het is toch een beetje zo van, weet je…”

“…allemaal gedoetjes…”

Geen hersens. Geen idee van. Geen notie. Geen scrupules. Geen doel. Geen missie. Geen Heilig Moeten. Geen respect.

En dan ook nog zo dom zijn een merk als Chanel te willen naaien.

Om vervolgens aan je volgstertjes uit te moeten gaan leggen dat door ‘al die gedoetjes’ je normale ritme van vlogs even onderbroken wordt.

Dat er dus pas zondag weer een ‘shopvlog’ komt.

De hel. Op aarde.

BN’er willen zijn om het BN’er willen zijn. Omdat je verder toch niks kan.

En in 2013 te vroeg piekte, met je ‘Beau Monde Award’ in de categorie ‘Beauty’. Bij elkaar gelunched, geschnabbeld, genetwerkt, gene… ow, sorry. Nee, dat is een aanname.

Dat hoort niet. Moet ik straks nog een ‘Mea Culpa Vlog’ gaan maken.

Als al die foodbloggers, fashionista’s en lifestylevloggers nu eerst eens de betekenis van het woord ‘content’ opzoeken, komen we misschien nog eens ergens.

Met dat hele interwebs.