Grootbrengen is iets anders dan opvoeden.

Bij elk geboortekaartje (en dat zijn er inmiddels wat) maakte ik er wel een punt van.

Over het verschil tussen ‘opvoeden’ en ‘groot brengen’.

Waarbij ik dan opteerde voor dat laatste, omdat daar meer zelfredzaamheid, liefde, respect voor het individu en minder dwang bij hoort.

Dat lardeerde ik dan met Gewichtige en Dramatische Teksten, over wat ik mijn kinderen gun. Over wat ze (mogen) zijn. En worden.

Over ‘Misfits’, ‘Rebels’ & ‘The Ones Who See Things Differently’.

Volgens mij gaat dat tot nu toe niet onaardig, en dat ligt vooral ook aan hun respectievelijke genenpakketjes. Die zijn niet mals samengesteld.

Maar: de praktijk van alledag is soms ook weerbarstig. Je moet verdomd goed opletten wat ze in handen krijgen, tegenwoordig. Ja, ook nog vóór ze het world wide web opgaan.

Neem nu zo’n hard copy, old skool boekje waar ‘La van Hoogdalem’ mee aan komt zetten. ‘Grote Auto’s, Kleine Auto’s. Daar kan weinig mis mee gaan, denk je dan. Totdat je gaat voorlezen. En je zelf van je stoelt valt.

“De moeders rijden naar de winkel om inkopen te doen voor het avondeten”.

(…)

Of: “De familie geniet van een rustige vakantie op het platteland”.

Fuck off, man! Met je stichtelijke teksten. Nepnieuws avant-la-lettre.

De familie geniet helemaal niet van een rustige vakantie op het platteland. Die twee ADHD mormels schreeuwen de longen uit hun lijf, er staat een jankende nakomer in de box in de caravan, en mama is met een schort voor aan het afwassen. Die doet dus niks anders dan thuis – niks vakantie.

En papa? Die zit een beetje niks te doen, een boekje te lezen en een pijp te roken. De lamzak.

Wat te doen, met zulk soort nurture? Waarvan je hoopt dat het haar nature ongeschonden laat. Verbranden?

Nu ja. Het is uit 1959, lees ik in de colofon. Dus laat ik het maar als een maatschappelijk cultureel fenomeen belichten en in een historische context plaatsen – dat snapt de poepchinees inmiddels wel, met zo’n IQ.

Maar: het was langs de rand van de afgrond.

Straks als voorbeeld maar even boodschappen met haar doen. Voor het avond eten.

En misschien nog even de stofzuiger door de woonkamer halen.